Het gaat wel weer over

Dit zei hij met een lachje in zijn toon. Ik keek hem lichtelijk boos, maar vooral verontwaardigd aan. Hoe bedoel je? Alsof dit een tijdelijke fase is, een hype? Iets wat over een paar weken overwaait. Nog voor ik kon antwoorden richtte hij zich op iemand anders en begon een -wat ik me in zijn ogen voorstel- ‘belangrijker’ gesprek. Hij gaf me het gevoel dat veganisme een totaal waardeloze ideologie is. Desondanks dat ik me vooral ergerde aan de nonchalante manier waarop hij de stekende opmerking maakte, vroeg ik me ook af of ik dit voor eeuwig vol zou gaan houden. Vol zou kunnen houden.

Er zijn fases waarin ik wat flexibeler ben dan anders, wat vaker niet-vegan taartjes mee-eet of af en toe een tosti met ‘echte’ kaas lunch. Terwijl ik dit schrijf ligt er een reep melkchocolade in mijn voorraadkaste, eentje met rozijntjes en hazelnoten. Niet iets wat ik voor mijn vriend kocht (die niet veganist is) maar specifiek voor mezelf kocht. Maar betekend dit dat ik veganisme op ga geven? Nee, dat zeker niet. Hopelijk nooit zelfs. Toen ik begon met de veganistische wereld in duiken had ik een hele sterke passie ervoor. Ik vond en ik vind nog steeds dat het effect van dierlijke producten op het milieu zo intens slecht is, iets waar je met vermindering al veel aan kan veranderen. Verandering waar ik graag aan bijdraag en waar ik ook aan kan bijdragen. Daarnaast is er natuurlijk ook het dierenleed. Iets waar ik totaal niet achter sta en wat ik ook niet via mijn aankopen wil ondersteunen. Of in welke zin dan ook aan wil bijdragen.

Dat gezegd te hebben weet ik dat ik niet de perfecte veganist ben. Zoals ik al zei ‘cheat’ ik af en toe, maar is dat zo erg. Ik vind van niet. Natuurlijk wil ik zo min mogelijk dierlijke producten eten, geen dierlijke producten zou al helemaal perfect zijn. Maar je best doen is al heel wat. Het grootste gedeelte van mijn ‘dieet’ of leefstijl eigenlijk is plantaardig. Ik let erop dat producten (ook niet levensmiddelen) geen dierlijke ingrediënten bevatten, koop geen wol of andere kleding gemaakt van dierlijke materialen, en deel graag mijn positieve vegan vibes met mensen om mijn heen.

Veel van mijn ‘cheats’ zijn snacks, Van veel snacks is er een prima vegan alternatief maar toch zijn er dingen die vaak wat minder makkelijk beschikbaar zijn, vaak veel duurder en wat lastiger te verkrijgen producten. Of dingen die je niet zo kan kopen maar met een lastig process wel zelf kan maken. En dat vind ik nog lastig. Zo heb ik mezelf nog niet zo ver gekregen om vegan kaas te kopen, ik hoor veel goeds over de plakjes ‘kaas’ van violife, voor 17 euro per kilo vind ik dat nog een beetje te duur voor mijn werkloze budget. Chocolade eet ik niet vaak en er zijn enkele hele lekkere vegan pure chocolades die ik met veel plezier eet. Maar af en toe heb ik echt intens veel zin in een van mijn favoriete chocolade repen, de melkchocolade met rozijntjes en hazelnoten, en dan sta ik dat mezelf toe. Ik zie veganisme het liefst niet als een beperking, het heeft mijn kijk op eten juist heel erg verrijkt. Maar we moeten niet vergeten dat we, ik in ieder geval, de meerderheid van mijn leven geen veganist ben geweest. En dat alle gewoontes die ik daardoor geleerd heb niet altijd 1,2 3 te veranderen zijn.

Stapjes, en we komen er wel!

Liefs!

 

0 Touch the heart to give the post some love