Lifestyle

Follow your dreams!

I wrote this a while back but I kinda wanted to share it so I’m posting it anyway.

SO, lately I am just going through time watching as many new girl episode as I can fit into my day. And even though the show is pretty awesome (like duh) I feel like time is just passing me by. Probably because I should me working and doing stuff. But lately I can’t. I feel the pressure of school and it scares me. Instead of diving into school I just avoid it.

I want to live, feel alive and breath fresh air. Learn to take breathtaking pictures and capture all kinds of moments and (new) places.I want to write a book, not behind my computer, by hand. Yes that will probably be very difficult and inefficient but I would like to.

It’s been a while since I wrote the above but some things just don’t seem to change. I haven’t been watching any new girl episode and no I haven’t started a new serie and no I haven’t finished it either, which I still might do, someday. I just felt done with it, for now at least.

I can worry a lot about school and pretty much everybody tells me not to worry. I know that worrying is not a very healthy decision but I also know (and I don’t think most people realize it about me) that if I don’t worry I can’t get myself to start doing school stuff. I finished my exams for last period, yesterday. But haven’t really done a lot for this period, which started last week. The pressure I felt at the time I wrote the first sentences was gone pretty soon by the way. Probably because I realized I had a lot more time than I thought I would have.

Besides school their are a lot of things I want to do. I guess most of us have that. In order to do the oh so many (jep there are ALWAYS more) things, I believe that it is good to start by writing them down. And then, the most important thing, just start. I know I’m really not that good in taking the best pictures or whatever, but we all have to start somewhere. I know it and I just need to start taking more and more pictures. Same goes for writing. I am absolutely aware that my writhing isn’t amazing and writing a book might be TO difficult. But will I ever know if I don’t start? Will my writing ever get better if I never practice it? No, of course not.

I’m pretty sure most of us have certain things that we want to do in our lives. And I would like to encourage you to take those steps. It doesn’t matter that you’re not so good at something.

As Jake the dog (yes, that is the dog from Adventure Time) would say

Dude, suckin’ at something is the first step to being sorta good at something

What is/are the thing(s) you want to do/accomplish but haven’t really get started with?

 

Bron foto:x

Drukdrukdrukdrukdruk


Als ik het druk heb, kan ik zo honderden ideeën half afwerken. Allemaal verhaaltjes en hersenspinsels opschrijven, maar 9 van de 10 keer heb ik geen zin om het echt uit te werken en er een artikeltje van te maken. Typen gaat nog wel, maar ja ik wil er wel een plaatje bij en dan wil ik het toch maar anders, en verbeteren of afmaken waar ik aan begonnen ben, daar heb ik geen zin in. En eigenlijk vind ik dat vooral zonde. Het zijn echt geen diepe verhalen met geweldige ideeën, maar gewoon wat simpele hersenspinsels. Hersenspinsel die ik graag deel. Dus vandaar dit hersenspinsel-tje. Ik ben heel erg afwezig op de blog, maar ik heb wel wat ideetjes en heel wat artikelen die ik nog af moet maken, of waar ik nog aan wil beginnen.

Het is eindelijk lente en ik word helemaal blij van de zon en het ietsjes warmer wordende weer. Ik ben zelfs begonnen met het oppakken van hardlopen! Vorig jaar begon ik ermee, maar ik was er niet lang/actief mee bezig. Dit jaar begin ik zowieso wat eerder en wil ik er ook meer tijd in stoppen. Want let’s be honest, ik zou veel vaker moeten sporten. Sporten is gezond en het kan ook heel leuk zijn hoor, maar ik ben nogal lui en daar moet ik nog een beetje van af komen.

Ik moet wel zeggen dat ik heel veel loop of eigenlijk wandel (dus niet rennen). Hoewel ik wandelen zie als iets wat volwassenen doen, of iets wat je op vakantie of in het bos doet, doe ik het als 19 jarige kapot vaak en met veel plezier. Het is eigenlijk een beetje een gewoonte, die ontstaan is uit buitenspelen. Ja, klinkt misschien wel raar, ik vraag me ook nog vaak genoeg af hoe we van buitenspelen naar lopen zijn gegaan. Maarja het is hartstikke leuk, we kletsen en maken altijd gekke dingen mee én het is ooknog bestwel gezond!

Ooooohh bijna vergeten, ik was laatst met Noëlle op pad gegaan uitgerust met onze cameraatjes en daar zijn wat leuke foto’s uit gekomen. En als het goed is, zien jullie daar snel iets van. Plaatje hierboven, komt ook van die dag, maar is niet zo representatief voor de rest.

Wat houdt jou de laatste tijd bezig? En wordt  jij ook zo blij van de lente?

Een zacht notitieboekje en blauwe vissen

Al sinds ik dit artikel las in 2013(!!!) wil ik zelf een notitieboekje in stof kaften. Ik was eerst van plan om een mooie lap stof te zoeken, net als Geneva van a pair & a spare had gebruikt. Nadat ik nooit op zoek was gegaan -luiheid enzo- vond ik een lapje stof op zolder. Het had weliswaar geen mooi mini bloemetjes patroon, maar het kon ermee door. Ik gebruikte een notitieboekje van de action en pakte het net iets anders aan dan Geneva.

Wat heb je nodig:

  • Een lap stof
  • een (stof) schaar
  • een notitieboekje om te kaften
  • vloeibare lijm (en eventueel lijmspray)
  • eventueel een kwastje en liniaal

Als je een notitie boekje met een redelijk harde kaft hebt kan je ervoor kiezen om nog een laag stof toe te voegen. Zo wordt het wat zachter. Ik gebruikte een boekje met een kartonnen kaft, waarbij ik het overbodig vond. Een extra stof ertussen kan handig zijn, aangezien veel stoffen doorschijnen, maar is niet per se nodig.

Als je stof het juiste formaat heeft, is het tijd om het boekje van lijm te voorzien. Je kan hiervoor vloeibare lijm en een kwastje gebruiken. Ikzelf gebruikte lijmspray, waarna alles in een radius van 1 meter onder een laagje lijm zat. Lekker handig bezig!

Ik zal verder niet uitleggen hoe je het precies moet knippen, als je zelf je boeken kaften weet je het wel, zo niet kan je het heel duidelijk vinden in het artikel van Geneva. Ik vind het resultaat erg leuk en het is eigenlijk heel simpel om te maken.

                                                                                                                                              :)

Project333 update #1

Daar sta je dan, voor je kast, de opties zijn opeens wel heel erg beperkt. Vooral de eerste dag gaf dit een vreemd gevoel. Het is natuurlijk wel logisch dat de keuze beperkte is, maar het was voor mij toch even een minor shock toen ik daar stond. Wat misschien wel vreemder is, is dat het al snel niet meer zo vreemd voelde. De eerste week van project333 ging eigenlijk wel heel makkelijk. Ik kwam er wel de eerste dag achter dat ik geen riem op mijn lijstje had staan. Die heb ik dus ook gelijk toegevoegd. Wat verder een beetje stom was, maar niet veel met project333 te maken heeft is dat mijn schoen het even begaf. De zool kwam namelijk los te liggen :(
Gelukkig was het snel weer gemaakt en kan ik ze weer dragen.

Ik ben begonnen met het maken van foto’s van de gekozen items, maar ik heb het gewoon erg druk de laatste tijd. Ik was ziek, had tentamen en daarnaast had ik de afgelopen tijd lange dagen. Ik hoop en denk eigenlijk wel dat ik dit weekend tijd ervoor heb. Dit is trouwens ook de rede van de pixel-foto van hierboven.

Ik heb mijn kledingkast zo ingericht dat alles wat ik ‘mag’ gebruiken de komende 3 maanden apart van de rest zit. Het is wel erg anders, i.p.v. een lade met 2 stapels shirtjes is het lade gevuld met een halve stapel shirtjes en een stapeltje broeken.

Het zijn wel de kledingstukken die ik over het algemeen al pakte. Vooral qua broeken merk ik dat ik bijna nooit andere broeken draag dan die ik nu op mijn lijstje heb. Daar gaat het project eigenlijk ook wel om, je realiseren wat je nou echt draagt en wat maar in je kast ligt te verstoffen.

Project 333- Let’s do this!


Vandaag begin ik (hoewel ik vorige week nog schreef dat het te veel van het goede zou zijn) toch maar wel aan Project 333. Voor de mensen die niet weten wat het is, Project 333 is een project waarin je 3 maanden met 33 kleding-items leeft. Ik dacht er eigenlijk niet klaar voor te zijn, maar het project bleef in mijn hoofd zweven. Toen ik het toevallig bij Linda’s blog voorbij zag komen, wist ik het eigenlijk al. Ik wil meedoen aan Project 333. Ik weet niet of het per se aan het begin van de maand begint, maar ik begin gewoon vandaag en tel er 3 maanden bij op. Aangezien accessoires, sieraden en schoenen ook meedoen, dacht ik dat het heel moeilijk zou zijn om ‘maar’ 33 items te kiezen. Uiteindelijk viel het wel mee.

Ik maakte een lijstje met spullen die ik nodig zou hebben en begon mijn kast door te spitten. Wat ik wel lastig vind is rekening houden met de kleding die in de was zit. Hoe vreemd het ook klinkt, ik het 5 plekken open gelaten. In eerste instantie wilde ik er eentje openlaten, just in case. Toen ik klaar was met (heel selectief) items te kiezen bleven er 5 plekjes over en de beste manier om die te vullen, leek me om in de loop van de tijd gewoon te kijken wat ik mis.

Of het moeilijk vol te houden is, weet ik niet. Binnenkort zal ik een kijkje in mijn gekozen items geven en misschien dat ik na een maand ook even een update geef over hoe het ermee gaat.

Heb jij ooit meegedaan aan Project333 of ben je het van plan?
Let me know!