21

Half vermoeid kwam ik bij Noëlle thuis aan. Heeeey, moet jij je niet omkleden. Ik ging je fotograferen, remember? zeg ik met iets te veel enthousiasme. Ooohja! -omg, hoe kon je dat nou vergeten zijn?!- Maar laten we eerst langs de winkel gaan, en eigenlijk moet ik nog iets mailen.
Oké terwijl jij mailt, ga ik je kleding alvast uitzoeken: zeg ik al naar de grote kast lopend. Ik open de deuren en haal er het witte jurkje uit, wat ik al 2 weken geleden koos. I luf it <3

Fotograferen in een kamer(tje) blijkt toch iets lastiger dan ik dacht. Als ik een stap naar achteren wil zetten loop ik tegen de muur aan en niet veel later hang ik half over het bureau. Ik sta op de raamkozijnen/vensterbanken (geen idee hoe je die dingen noemt) en we zorgen dat het werkt. Hoewel Noëlle niet altijd even blij is met haar bleke huidje, vind ik het prachtig en wilde ik het dan ook op een bepaalde manier vast zien te leggen.

Het is ondertussen 2016, Noëlle is ondertussen jarig geweest en hoewel ik stiekem hoopte dat ik wat foto’s op haar verjaardag kon delen, met een leuk stukje tekst erbij is het er niet van gekomen. Ik had het druk, wel leuk druk, maar alsnog druk. Ik had de foto’s wel al klaar, al moest ik ze nog een keer dubbel checken, wat meestal toch wel echt nodig is. Dus het duurde even. Of ik helemaal tevreden ben met de foto’s weet ik eigenlijk niet, op het ene moment wel en op het andere loop ik heel erg te twijfelen, ik weet het niet.  Enfin -ja echt, eerste keer voor alles toch?-, het maakt niet echt uit wat ik ervan vind, het belangrijkste is dat Noëlle er blij mee is :)

4 Touch the heart to give the post some love